ปีก

การพยายามจะเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
อีกครั้ง
อีกครั้ง
แต่แล้วก็ล้มเหลวทุกครั้ง
ทุกครั้ง
ทุกครั้ง
คือนิสัยของคนขี้แพ้ใช่ไหม

ในที่สุดก็ผ่านพ้นเบญจเพสมาแล้ว
บอกตัวเองว่าจากนี้จะไม่สามารถสรรหาข้ออ้างใดๆมาให้ชีวิตที่ล้มเหลวได้อีก
นอกจากความอ่อนแอของตัวเราเอง
แต่เอาเข้าจริงก็ยังคงล้มลุกคลุกคลาน
ยังเซซวนรวนเรตั้งหลักไม่ได้
ไม่ต่างจากปีอาถรรพณ์ที่ผ่านไปแล้วเลย

ศุกร์สิบสาม
เป็นอีกศุกร์ที่อยู่คนเดียว
มีงานมากมายรออยู่ แต่กลับไม่มีกะจิตกะใจจะทำเลย

เหงา แต่ก็อยากเป็นอิสระมากกว่านี้
เป็นไปได้ยังไงที่สองสิ่งนี่จะอยู่ด้วยกันได้
เป็นไปได้สิ เพราะความเหงาของเราไม่ได้มาจากการต้องอยู่คนเดียว
แต่มาจากการต้องอยู่ในที่เดิมๆโดยไม่สามารถไปไหนดั่งใจได้
ใช้ชีวิตที่นี่มาเจ็ดแปดเดือน รู้ซึ้งแล้วว่าไม่มีรถเหมือนไม่มีขา
จะไปไหนทีต้องไหว้วานคนอื่น ต้องรอคอย
บางครั้งก็รอคอยด้วยความคาดหวัง
เมื่อผิดหวังก็เสียใจ
เป็นลูปเดิมๆซ้ำไปซ้ำมาแบบนี้ ไม่จบไม่สิ้น
อยากขับรถได้ อยากซื้อรถ
ตั้งใจไว้แล้วว่า เทอมหน้าจะต้องมีรถใช้ให้ได้
เพื่ออิสระ เพื่อปีกที่จะโบยบินไปยังที่ต่างๆได้ดั่งใจ
ด้วยตัวของเราเอง

รอก่อนนะ
ความฝันนี้จะต้องทำให้สำเร็จให้ได้