เข้าหมู่บ้าน

เรียนจบมาสามเดือนแล้ว

เพิ่งจะได้ฤกษ์กลับเข้าหมู่บ้านสักที

กลับไปคราวนี้มีภารกิจหลายอย่างเลย

1. ไปแก้บน 555

2. เอารูปไปให้เด็กๆตามที่เคยสัญญาเอาไว้

3. เอาทีสิสที่เสร็จสมบูรณ์แล้วไปให้ชุมชน

4. ไปเอาหนังสือซีร็อกซ์ให้อาจารย์ตามที่อาจารย์เคยขอไว้

แต่สรุปสุดท้ายก็ทำไปได้แค่สองข้อแรก เพราะข้อ 3 นี้ขอเวลาทำใจอีกสักพัก บวกกับกำลังซุ่มทำงานอีกชิ้นที่เกี่ยวข้องกับชุมชน ซึ่งถ้างานชิ้นนี้เสร็จแล้ว น่าจะเป็นประโยชน์กับพวกเขามากกว่า ส่วนข้อ 4 นี้ อาจารย์ที่ปรึกษาทีสิสเคยขอไว้ว่าถ้าได้กลับไปในหมู่บ้าน อยากให้ช่วยถ่ายเอกสารหนังสือประวัติศาสตร์ชุมชนที่เราเคยใช้อ้างอิงมาให้อาจารย์หน่อย แต่ไปคราวนี้เวลาน้อย เลยต้องขอผัดไปคราวหน้าอีกแหละ ^^"

แต่อย่างน้อยก็ดีใจที่ทำสองข้อแรกสำเร็จ

ข้อ 1 นี้ไม่เชิงแก้บนหรอก แต่เคยไปเสี่ยงทายต่อหน้าพระพุทธบาทเอาไว้ ครั้งนั้นพี่เมย์ที่เราจ้างมาเป็นไกด์บอกเราว่าพระพุทธบาทที่วัดพระบาทห้วยต้มนี้ศักดิ์สิทธิ์มาก สามารถทำนายได้ว่าสิ่งที่เราถามจะเป็นจริงหรือไม่ คราวนั้นเราแอบถามไปว่าเราจะเรียนจบใช่ไหม เพราะอยู่ในช่วงที่กำลังหวั่นไหวมาก ฮ่าๆๆ พอผลออกมาตอนนี้ว่าเราเรียนจบจริงๆ ก็เลยกลับมาไหว้อีกรอบ

ส่วนข้อ 2 เป็นภารกิจผูกพันตั้งแต่สี่ปีก่อน ตอนที่มาที่นี่ครั้งแรกกับ ททท. งานฉลองพระธาตุเจดีย์ศรีเวียงชัยปี 2555 ปีนั้นระหว่างรอพิธีเริ่ม ก็เดินเล่นถ่ายรูป เล่นกับเด็กๆไปเรื่อยๆ จนไปเจอน้องๆสามคน น้องสริตา น้องมายด์ กับน้องดาดา อายุราวเจ็ดแปดขวบ ก็ขอถ่ายรูปเด็กๆเอาไว้พร้อมกับขอที่อยู่ของน้อง บอกไว้ว่าแล้วพี่จะส่งรูปมาให้ น้องสริตาที่ดูโตกว่าเพื่อนก็ได้ให้ที่อยู่เอาไว้อย่างแม่นยำ เราก็เก็บที่อยู่เอาไว้เป็นมั่นเป็นเหมาะ แต่จนแล้วจนรอด สี่ปีผ่านไปก็ยังไม่มีโอกาสได้ส่งไปให้เลย ความรู้สึกติดค้างในใจก็ยังมีเรื่อยๆ จนคราวนี้ตัดสินใจว่าเป็นไงเป็นกัน ต้องเอารูปให้น้องตามสัญญาให้ได้ เพราะช่วงหลังมานี้ชีวิตสอนเราว่าการรักษาสัญญาเป็นสิ่งที่สำคัญแค่ไหน และถ้าเราทำอะไรให้ใครไม่ได้ก็อย่าให้ความหวังเขาเลย คราวนี้ก็เลยจะไม่แค่ส่งไปรษณีย์ แต่เข้าหมู่บ้านทั้งทีเลยไปตามหาเอาเอง เอาแล้วสนุกแล้วไง

เริ่มต้นเลยไปเยี่ยมพี่เล็ก สุรีพร เจ้าของโฮมสเตย์ที่เราเคยไปพักก่อน ว่าจะไปหมู่ 14 ได้ยังไง พี่เล็กก็บอกทางให้ เราก็ไปจนถึง แวะถามสาวบ้านนึงว่ารู้จักเด็กในรูปมั้ย ปรากฏว่าพี่คนนี้เป็นป้าของเด็กๆสองคนในรูปคือน้องมายด์กับน้องดาดา ชื่อพี่เจอ รูปที่อัดมาให้น้องทั้งสองก็เลยได้ฝากพี่เจอไว้ แต่พี่เขาก็อาสาขับรถพาเราไปส่งบ้านน้องสริตาอยู่ดี เจอพ่อน้องพอดีก็เลยได้ฝากเอาไว้ พ่อน้องทำหน้างงๆแล้วก็ถามว่านี่เมื่อไหร่ นานแล้วใช่มั้ย ก็ได้แต่ขำๆตอบไปว่าใช่ค่ะ เมื่อปลายปี 2555 ฮ่าๆๆ ก็บอกพี่ทั้งสองไปว่าเคยบอกน้องๆไว้ว่าจะส่งรูปให้ แต่ไม่ได้ทำซักที วันนี้เลยเอามาให้เอง เป็นอันเสร็จภารกิจ พอได้เอารูปให้น้องทั้งสองแล้วโล่งจังเลย เหมือนไม่ต้องติดค้างคำสัญญาอะไรกับใครอีกแล้ว 

เอาเป็นว่าคราวหน้า จะทำอีกสองข้อที่เหลือให้สำเร็จนะคะ ไม่นานเกินรอแน่นอน :)