Le vent se lève, il faut tenter de vivre!

ปลายเดือนกันยายน
ลมหนาวเริ่มตั้งเค้า
คนอยู่กับที่จนคุ้นเคยอย่างพ่อกับแม่บอกว่านี่ล่ะลมเหนือ
ลมที่มากับความเย็นที่เย็นกว่าปกติ
ลมที่พัดพาผีเสื้อแมลงปอมาด้วย
ลมที่ส่งสัญญาณบอกนกเป็ดน้ำว่าได้เวลาอพยพอีกครั้ง

กันยายนช่างผ่านไปไวเหลือเกิน
ไวจนเราไม่จำเป็นต้องร้องเพลง wake me up when September ends เหมือนเช่นทุกปี
เพราะตลอดทั้งเดือนที่ผ่านมานี้เราต้อง stay awake อยู่ตลอดเวลา
วันนี้เพิ่งวันที่ 20 แต่เราขึ้นล่องลำปาง-กรุงเทพฯมาแล้ว 3 ครั้ง
กำลังจะเดินทางไปพิษณุโลก และต้องลงไปกรุงเทพฯอีกครั้งสัปดาห์หน้า
เป็นชีวิตช่วงที่วุ่นวายและมีเรื่องท้าทายเข้ามามากเหลือเกิน

เรื่องดีๆในช่วงนี้
1. อาจารย์ชวนไปพูดที่คณะ รู้สึกเป็นเกียรติอย่างมาก
เพราะรู้สึกมาตลอดว่างานของเราอาจจะไม่น่าสนใจ แถมเราก็พูดไม่เก่ง
แต่ถึงเวลาปรากฏว่าก็มีคนชอบ คนสนใจ มีรุ่นน้องอยากมาคุยด้วย
ก็เพิ่มกำลังใจขึ้นอีกมากโข ทำให้มีแรงมีพลังที่จะทำงานตรงนี้ต่อไป
แถมกลับคณะอักษรฯครั้งนี้ ก็เหมือนได้กลับไปยังบ้านหลังเก่า
ที่ที่ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี ก็ยังผูกพันคุ้นเคย

2. การเวิร์คช็อปงานกับหน่วยงานรัฐบาลสหรัฐฯ
ช่วงนี้มีโอกาสได้ไปเวิร์คช็อปกับหน่วยงานรัฐบาลหน่วยงานหนึ่งของสหรัฐฯมา
เป็นช่วงเวลาสั้นๆที่หนักหนา ท้าทาย กดดัน แต่ก็มีค่ามากๆ
เหนื่อยทุกวัน ตื่นเต้นทุกวัน มีเรื่องใหม่ๆให้ได้เรียนรู้ทุกวัน
ได้เรียนรู้ศักยภาพและข้อจำกัดของตัวเอง
ได้เรียนรู้ทักษะการทำงานแบบมืออาชีพ
ที่สำคัญคือได้เพื่อนใหม่ที่น่ารักมาอีกเป็นโขยง
มันต้องมีอะไรสักอย่างล่ะน่าที่ชักพาพวกเราให้มารู้จักกันแบบนี้

3. ความสัมพันธ์อันดีงามกับที่ทำงานในอนาคต
ช่วงนี้ได้ทำความรู้จักกับอาจารย์หลายท่านที่จะเป็นเพื่อนร่วมงานในอนาคต
และกำลังจะลงไปพิษณุโลกอีกครั้ง
เป็นโอกาสที่ดีๆที่จะได้เรียนรู้วัฒนธรรมองค์กร
และทำความรู้จักท่านอาจารย์ที่เป็นศาสดาทางด้านสายงานที่ทำอยู่
จนถึงวันนี้ก็ยังรู้สึกว่าตัวเองโชคดีเหลือเกินที่เลือกที่นี่เป็นที่ใช้ทุน
NU, please be kind to me ;)

4. เป็นเดือนที่ได้เจอเพื่อนๆหลายๆคนที่อยากเจอ
บางคนคิดถึงมากๆ แต่เพราะอยู่กันคนละที่ละทางก็เลยเจอกันยาก
การได้เจอพวกมันช่วงนี้เลยเป็นเหมือนการเติมเต็มช่วงเวลาที่ห่างหายกันไป
รู้เลยว่าพอได้เจอคนที่อยากเจอจริงๆแล้ว
ก็ไม่ได้อยากจะเข้าสังคมอะไรมากมายเพื่อไปเจอใครเยอะๆอีก
นี่แหละเรา เราพร้อมจะเททุกคนเพื่อคนที่เราพึงใจไม่กี่คนเสมอ

นึกออกข้อใหญ่ๆตามนี้
เลยถือว่าเดือนนี้เป็นเดือนที่ดีเดือนนึง
มีกิจกรรมเยอะ ฟุ้งซ่านน้อย พอใจในสิ่งที่มี

เมื่อพอใจในสิ่งที่มี สิ่งที่เป็น
ความสุขก็หาง่ายเหลือเกิน
แค่เพียงได้กินของที่ชอบกับคนที่รัก
ได้เห็นผีเสื้อเกาะดอกพวงครามออสเตรเลียสีม่วงสด
ได้ฟังเสียงนกเป็ดน้ำจากทุ่งหญ้าข้างบ้าน
ได้รู้ว่าฤดูหนาวกำลังจะมา ฤดูยุงกำลังจะหมดไป
ได้คิดว่าอีกซีกโลกหนึ่งที่เราเคยอยู่ใบไม้กำลังจะเปลี่ยนสี
ได้คิดถึงความทรงจำดีงามที่ผ่านๆมาโดยไม่ต้องเศร้า
เท่านี้ก็สุขแล้ว


20 กันยายน 2559